ساقی نامه

طرح واره

گهگاه می رسی به معبری پر پیچ و باریک

آنقدر که

تنها قد تو ! جا دارد ......

گیریم غریبانه ....ولی الزامآ مستانه باید گذر کنی

تا روح ! رقتی یابد آنچنان

که از هر خم باریکی گذر کند....

به هیچ صخره ای خراش نیابد

و تنگنای هیچ پیچی ! راه بر عبورش نبندد.....

قدم هایت را می دوزی بر تن راه

و هر اتفاق ... گیریم تلخ !

منظری می شود در مسیر .....

مقصد !

چه دور چه نزدیک

چه رسیده یا نرسیده

ابدیت را مزمزه می کند

پ . ن :

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو بر دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو ! همچنان که هستی !

چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن
تو چو روی باز کردی در ماجرا ببستی

دل دردمند ما را که اسیر توست یارا
به وصال مرهمی نه چو به انتظار خستی

برو ای فقیه دانا به خدای بخش ما را
تو و زهد و پارسایی من و عاشقی و مستی

دل هوشمند باید که به دلبری سپاری
که چو قبله ایت باشد به از آن که خود پرستی

چو زمام بخت و دولت نه به دست جهد باشد
چه کنند اگر زبونی نکنند و زیردستی

+نوشته شده در سه شنبه بیستم بهمن 1388ساعتتوسط ساقی |

روشنا

نور که نوشیده باشی

دلت روشن می شود ...

روشندلی همین است دیگر...

چشم هایت به کار نمی آید انگار !

- پ . ن 1:

بلند یا کوتاه

ضخیم یا نازک...

فرقی نمی کند

پنجره ! روزن دیوار است ...

و خورشید !

درست جایی است

آنطرف پنجره های باز ....

- پ.ن 2:

دهه ی فجر ! شروع شد ....

شاید !

تقدیر همیشگی فجر ! شب نشینی باشد....

+نوشته شده در یکشنبه یازدهم بهمن 1388ساعتتوسط ساقی |

نیمه ی غیر گمشده

گفتم : که رفيقي کن با من که منت خويشم!
گفتا : کــه بنشناسم من خويش ز بيگــــــانه...

گفتم : زکجايي تو؟ تسخر زد و گفت اي جان!
نيميم ز ترکــــــــــستان .. نيميم ز فـــــــــرغانه

نيميم ز آب و گــــــل ... نيميم ز جــــــان و دل
نيميم لب دريــــــا ....نيمي همـــه دردانـــــــه

+نوشته شده در سه شنبه ششم بهمن 1388ساعتتوسط ساقی |

سبزینه

زیاد مهم نیست روزی در بهمن باشد

یا ظهری در عاشورا....

کسی که سر شاخه های سبز را بسوزاند

دودش را

در چشم خودش فرستاده است...

+نوشته شده در شنبه سوم بهمن 1388ساعتتوسط ساقی |

روشن تر

پلک هایت را که می بندی

دیدن !

هنوز در جریان است...

باید مچ نوری را باز کنی

که درونت جاری است

زودتر!

پ.ن :

تثلیت طنزی است...نگاه کن

تو آن بالا !

ما را نظاره می کنی

و من و او !

دست به هم داده ایم

تا مبادا !

از قلم نگاهت بیفتیم .....

+نوشته شده در جمعه هجدهم دی 1388ساعتتوسط ساقی |

این روزها ....

انتظار !

مهلت سبزی است

برای رویش اصرار

پ . ن :

شاید

حکایت پاییز سرد و بیرحم باشد ... با سرشاخه های لخت...

ولی

نطفه ی بهار را ...درختان صبور سبز خواهند کرد... !

+نوشته شده در دوشنبه سی ام آذر 1388ساعتتوسط ساقی |

عجیب است ولی...

" مرا کیفیت چشم تو کافی است ! "

+نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم آذر 1388ساعتتوسط ساقی |